สามทศวรรษการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร
ตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
ความเป็นมา
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงงานโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2523 โดยมีพระราชประสงค์เพื่อให้เด็ก เยาวชน รวมถึงประชาชน ที่อยู่ในถิ่นทุรกันดารห่างไกลคมนาคมมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทรงใช้การพัฒนาแบบบูรณาการ ทั้งด้านการศึกษา ด้านสุขภาพอนามัย ด้านอาชีพ ด้านการรักษาสิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรมท้องถิ่น การดำเนินงานจะเริ่มต้นที่โรงเรียนหรือสถานศึกษา แล้วจึงขยายงานไปสู่ชุมชน กลุ่มเป้าหมายครอบคลุมตั้งแต่ทารกในครรภ์มารดาไปจนถึงเด็กวัยเรียนและเยาวชน ปัจจุบันมีสถานศึกษาในโครงการรวมทั้งสิ้นกว่า 700 แห่ง กระจายอยู่ 50 กว่าจังหวัด
นอกจากนี้ยังมีประเทศและองค์กรระหว่างประเทศขอพระราชทานพระมหากรุณาให้ไปทรงทำโครงการช่วยเหลือในต่างประเทศอีกหลายประเทศ เช่น สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ราชอาณาจักรกัมพูชา สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม และประเทศมองโกเลีย เป็นต้น
ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารมาอย่างต่อเนื่อง ในปีพุทธศักราช 2553 นี้ เป็นปีที่ครบรอบ 30 ปี ของการดำเนินงานพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริ และทรงเจริญพระชนมายุ 55 พรรษา ผู้ปฏิบัติงานทุกหมู่เหล่า ครูและนักเรียน ตลอดจนศิษย์เก่า จึงพร้อมใจร่วมกันจัดงาน “สามทศวรรษการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี” ขึ้นตลอดปีพุทธศักราช 2553 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติและน้อมเกล้าฯ ถวาย
วัตถุประสงค์
1. เพื่อเผยแพร่พระราชกรณียกิจด้านการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
2. เพื่อเป็นเวทีสำหรับผู้ปฏิบัติงาน นักวิชาการ ผู้ทรงคุณวุฒิและผู้สนใจได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการพัฒนาเด็กและเยาวชนที่มีความหลากหลายในบริบทของชุมชนและวัฒนธรรม
3. เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมและสร้างความตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาเด็กและเยาวชน
กิจกรรม ประกอบด้วย
1. การจัดกิจกรรมในรูปแบบต่างๆ เพื่อเผยแพร่พระราชกรณียกิจด้านการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร เช่น การจัดทำรายการ สารคดีสั้น บทความ
2. การก่อสร้างถาวรวัตถุเป็นอนุสรณ์ครบรอบ 30 ปี การพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร
3. การจัดกิจกรรมสมทบกองทุนพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร (กพด.)
4. การจัดกิจกรรมสาธารณประโยชน์ โดยโรงเรียนร่วมกับภาคส่วนต่างๆทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชนในพื้นที่ จัดกิจกรรมรณรงค์การพัฒนาต่างๆ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาเด็กและเยาวชนในโรงเรียน
5. การจัดประชุมวิชาการด้านการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร โดยการจัดการประชุมวิชาการระดับภูมิภาคทั้ง 4 ภาค การประชุมวิชาการระดับชาติ ณ กรุงเทพมหานคร การจัดทำหนังสือ และการจัดนิทรรศการ
|