เราเห็นอะไรเมื่อมองดูตนเองในกระจกเงา เรามองเห็นรูปร่าง หน้าตา และ ส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของเรา บางครั้งเรายิ้มแย้มแจ่มใส หน้าตาเบิกบาน บางครั้งหน้าของเราบึ้งตึง ท่าทางอึดอัด ฮึดฮัด บางเวลา เรามีความรู้สึกนึกคิดแตกต่างกันไป เราเรียกการ รับรู้อารมณ์ ความรู้สึกนึกคิดนี้ว่า "จิตใจ" คนเราประกอบด้วยร่างกาย และจิตใจ คนที่มีความสมบูรณ์ ต้องมีสุขภาพดีทั้งทางร่างกายและจิตใจ วิชาที่ว่าด้วยสุขภาพของจิตใจเรียกว่า "จิตเวชศาสตร์"

เด็กแรกเกิดเป็นทารกที่อ่อนแอ ช่วยตัวเองไม่ได้ ถ้าผู้ใหญ่เลี้ยงดูด้วยความรัก และเอาใจใส่อย่างแท้จริง เด็กจะเติบโตขึ้นอย่างมีจิตใจดี เชื่อถือไว้วางผู้อื่นและอารมณ์ดี พอพ้นขวบปีแรกจนถึงอายุ 3 ปี เราเรียกเด็กวัยนี้ว่าเป็นเด็กเล็ก เด็กควบคุมตนเองได้บ้าง เด็กมีความอยากรู้ อยากเห็น มีความสนใจคนและสิ่งแวดล้อมรอบๆ ตัวมากขึ้น

เด็กเรียนรู้มากขึ้นเมื่ออายุ 3-5 ปี มีความคล่องตัว ชอบเพ้อฝัน ถ้าผู้ใหญ่เลี้ยง ดูอย่างบังคับเข้มงวดเกินไป เด็กจะขาดความมั่นใจในตนเองและวิตกกังวลถ้า ผู้ใหญ่ตามใจมากเกินไป เด็กก็จะไม่รู้จักบังคับตนเอง เมื่อเด็กอายุ 6-12 ปี ได้เรียนกับเพื่อน จึงรักหมู่คณะ ชอบออกกำลัง กาย รู้จักแพ้ รู้จักชนะ ชอบเล่นกับเพื่อนเพศเดียวกัน ผู้ใหญ่จึงต้องสนับสนุนให้ทำ อะไรได้สำเร็จ เพื่อให้เติบโตเป็นคนไม่มีปม ด้อย

เด็กเติบโตเริ่มเข้าวัยรุ่นเมื่ออายุ 13-17 ปี ร่างกายและจิตใจมีความ เปลี่ยนแปลงรวดเร็วทั้งชายหญิง เริ่มมีความสนใจเพศตรงกันข้าม ชอบคิด ฝัน อารมณ์รุนแรง ตลอดเวลาที่เด็กเติบโตขึ้นจนเป็นผู้ใหญ่ ถ้าได้รับการอบรมเลี้ยงดูด้วยความรัก ความเอาใจใส่และความเข้าใจ เด ็กจะฝึกหัดปรับตัวให้สัมพันธ์ กับสิ่งแวดล้อมได้ดี สามารถควบคุมจิตใจให้รู้จักอดทน อภัย พอใจ และกล้า เผชิญปัญหาของชีวิต