




[ ขยายดูภาพใหญ่ ]
|
- กลอน
- กลอนสุภาพ
- คณะ คณะของกลอนสุภาพมีดังนี้
- กลอนสุภาพบทหนึ่งมี 2 บาท บาทที่ 1 เรียกว่า บาทเอก มี 2 วรรค คือ วรรคสลับ และวรรครับ บาทที่ 2 เรียกว่า บาทโท มี 2 วรรค คือ วรรครองและวรรคส่ง
- พยางค์คือคำของกลอนแต่ละวรรคมีดังนี้
- กลอนแปด มี 8 คำ ดังนั้นกลอนแปด 4 วรรคจึงมี 32 คำใน 1 บท
- กลอนหก มี 6 คำ ดังนั้นกลอนหก 4 วรรคจึงมี 24 คำ ใน 1 บท
- สัมผัส มีข้อสังเกตเกี่ยวกับสัมผัสของกลอนสุภาพดังนี้
- ก. สัมผัสนอก (บังคับ) โปรดสังเกตเส้นโยงสัมผัสในบทที่ 1
- 1). ในบทที่ 1 คำสุดท้ายของวรรคสลับ (วรรคที่ 1) สัมผัสกับคำที่ 3 หรือคำที่ 5 ของวรรครับ (วรรคที่ 2) ตามที่ขีดเส้นประไว้ในแผน
- 2). คำสุดท้ายของวรรครับ สัมผัสกับคำสุดท้ายของวรรครอง (วรรคที่ 3 )
- 3). คำสุดท้ายของวรรครองสัมผัสกับคำที่ 3 หรือคำที่ 5 ของวรรคส่ง (วรรคที่ 4)
- 4). คำสุดท้ายของวรรคส่งในบททที่ 1 สัมผัสกับคำสุดท้ายของวรรครับในบทที่ 2 (คอย-ละห้อย)
- ข. สัมผัสใน (ไม่บังคับ) โปรดสังเกตเส้นโยงสัมผัสในบทที่ 2
- 5). สัมผัสในชนิดสัมผัสสระ ในบทที่ 2 ได้แก่ ค่ำ-ย่ำ, ฆ้อง-ร้อง, (วรรคสลับ) , จวน, หวน (วรรครับ) , เคลื่อน-เดือน (วรรครอง) ฉ่ำ-อัมพร (วรรคส่ง)
- 6). สัมฟัสใน ชนิดสัมผัสอักษร ในบทที่ 2 ได้แก่ ยาม-ย่ำ (วรรคสลับ) ตรงนี้มีพิเศษคือ ยามค่ำ-ย่ำฆ้อง ได้ทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร คือ ยาม-ย่ำ,
ค่ำ-ฆ้อง,ร่ำ-พิไร-รัญจวน หวน-ละห้อย(วรรครับ) ดึก-ดาว-เดือน, เคลื่อน-คล้อย ตรงนี้มีพิเศษอีกคือ ดาวเคลื่อน - เดือนคล้อย ได้ทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร ช่วย
ให้ไพเราะยิ่งขึ้น (วรรครับ) ย้อย-เย็น (วรรคส่ง)
- คำเป็นคำตาย
- ในกลอนสุภาพไม่บังคับใช้คำเป็นและคำตาย แต่ในกลอนกลบทที่มีชื่อว่า "กลบทอักษรกลอน" จำเป็นต้องใช้คำตายทุกคำ
|