ในพระราชพงศาวดารรัชกาลที่ ๓ มีข้อความกล่าวว่า ในฤดูหนาวเจ้าทรงเสื้อสีชั้นเดียว คาดส่านบ้าง แพรสีบ้าง ขุนนางสวมเสื้อ เข้มขาบอัตลัดแพรสี ๒ ชั้นที่ได้รับพรระราชทาน เสนาบดีคาดส่านในวันที่ไม่หนาวหรือในฤดูร้อน ผู้ใดสวมเสื้อมาเข้าเฝ้าก็ไม่โปรด

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายว่า "ข้าราชการมาจากบ้านมักเอาเสื้อคลุมมาด้วย ถ้าพระเจ้าแผ่นดินไม่ทรงฉลองพระองค์ก็ต้องถอด หนาวแสนหนาวก็ต้องทนเอา บางคราวกำลังเฝ้าพระเจ้าแผ่นดินทรงเรียกฉลองพระอง ค์มาสวมก็มี จนเป็นที่สังเกตกันว่าเมื่อไรพระถันหด ข้าราชการก็ดีใจจะได้สวมเสื้อ"

เนื่องจากความนิยมในแต่ละถิ่นไม่เหมือนกัน ลักษณะของเครื่องแต่งกายของแต่ละถิ่นจึงมีแบบอย่างต่างกันไป ทั้งใน เรื่องรูปแบบและสีสัน ตลอดจนลักษณะของผ้าซึ่งเป็นของที่ทำขึ้นใช้เองบ้าง มีมาขายจากต่างบ้านต่างเมืองบ้าง

อย่างไรก็ตาม รูปแบบของเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายของคนไทยทั่ว ๆ ไป คงเป็นแบบง่าย ๆ เจ้านายหรือขุนนางและผู้มีฐานะ ดีใช้ผ้าดีมีราคา ผ้าบางชนิดก็ใช้ได้เฉพาะพวกขุนนางเท่านั้น เช่น ผ้าสมปัก

การแต่งกายได้เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย จึงไม่อาจกำหนดให้แน่นอนได้ แต่เข้าใจกันว่าในสมัยสุโขทัย ผู้ชายนุ่ง กางเกงและสวมเสื้อผ้าอกแขนสั้น ผู้หญิงนุ่งผ้าถุงและผ้าซิ่นตามความนิยมของแต่ละท้องถิ่น

ต่อมาในสมัยอยุธยา ผู้ชายก็ยังคงนุ่งกางเกง และบางครั้งก็นุ่งผ้าพื้นอย่างที่เรียกกันว่า นุ่งโจงกระเบน คือม้วนชายผ้า นุ่งทั้งสองชายเข้าด้วยกันให้เรียวคล้ายหางปลากระเบน แล้วเหน็บปลายผ้าที่ม้วนนี้ไว้ที่เอวด้านหลัง (ซึ่งยังเรียกอวัยวะส่ว นนั้นของร่างกายว่ากระเบนเหน็บมาจนทุกวันนี้) จึงได้เรียกการนุ่งผ้าแบบนี้ว่า นุ่งโจงกระเบน แล้วเหน็บปลายผ้าที่ม้วนนี้ไว้ที่เอวด้านหลัง (ซึ่งยังเรียกอวัยวะส่วนนั้นของร่างกายว่ากระเบนเหน็บมาจนทุกวันนี้) จึงได้เรียกการนุ่งผ้าแบบ นี้ว่า นุ่งโจงกระเบน

ส่วนเสื้ออาจมีรูปแบบมากขึ้น เช่น แขนเสื้อยาวและเป็นรูปทรงกระบอก ครั้นถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ความนิยมในการแต่งกายก็เปล ี่ยนแปลงไปตามสมัยนิยม ในสมัยนี้มีการติดต่อกับชาวต่างประเทศมากขึ้น การแต่งกายของเด็กอนุโลมตามแบบผู้ใหญ่

---

[ จอหลัก | ดูรูป | เล่าให้ฟัง | วีดิโอ | ลับสมอง | ค้นข้อมูล | บทความ | ดูต่อ... ]