มีวิธีใดบ้างที่ช่วยลดปัญหาเสียงรบกวน

[ ขยายดูภาพใหญ่ ]

การควบคุมเสียงรบกวน วิธีลดปัญหาเสียงรบกวนโดยทั่ว ๆ ไป มี ๓ วิธีคือ (๑) ควบคุมที่แหล่งกำเนิดเสียง (๒) ปรับทางเดินเสียงจากแหล่งกำเนิดไปยังผู้ฟัง (๓) ป้องกันหูของผู้ฟัง หากทำได้ทางเลือกที่น่าจะต้องทำได้แก่วิธีที่หนึ่ง ส่วนการป้องกันที่หูของผู้ฟังเป็นวิธีสุดท้ายซึ่งทำได้โดยใช้จุกสำหรับอุดหูเพื่อลดเสียงหรือเครื่องสวม หรือที่ครอบหู หรือหากต้องการป้องกันเสียงจากระบบสั่นสะเทือนก็ให้ติดตั้งระบบการสั่นสะเทือนนั้นไว้ท ี่ขาตั้งซึ่งอยู่ห่างออกไปเพื่อทำให้เกิดการหน่วงการสั่น เป็นต้น วิธีดำเนินอย่างอื่นที่เป็นไปได้คือ เพิ่มระยะทางผ่านของเสียง ปรับทิศทางของแหล่งกำเนิดเสียงเสียใหม่มิให้หันมาทางพื้นที่รับเสียง การใช้กำแพงเสียงกั้นระหว่างแหล่งกำเนิดและผู้รับเสียง ทำก ารคุมแหล่งกำเนิดอย่างบริบูรณ์ ฯลฯ การควบคุมเสียงภายในบริเวณที่มีผนังล้อมรอบ อาจทำได้โดยใช้วัสดุดูดกลืนเสียง เช่น กระเบื้องเนื้อพรุนสำหรับทำเพดาน และพื้นผิวแข็ง ณ ที่ต้องการการสะท้อนมาก การลดเสียงวิธีนี้เรียกว่า การดูดกลืนกสานต์ (Passive absorption) แต่ไม่ค่อยได้ผลเมื่อใช้กับความถี่ต่ำ ๆ ซึ่งต้องใช้เทคนิคอีกอย่างหนึ่งที่เรียกว่า การลดทอนเสียงแบบกัมมันต์ (active attenuation)

หูสามารถทนความดันเสียงได้แค่ไหน

[ ขยายดูภาพใหญ่ ]

เดซิเบล (dB) เสียงค่อยที่สุดที่หูของคนสุขภาพดีตรวจหาได้คือ ๒๐ ไมโครปาสกาล (uPa) ซึ่งน้อยกว่าความดันบรรยากาศถึง ๕ พันล้านเท่า (๑ ปาสกาลคือ ๑ นิวตัน ต่อ ตร.เมตร นิวตันเป็นหน่วยของแรง) การเปลี่ยนความดัน ๒๐ uPa มีค่าน้อยมากเพียงแต่จะทำให้เยื่อในหูค นขยับเบนไปเป็นระยะทางน้อยกว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของอะตอมเท่านั้น ที่น่าประหลาดก็คือหูสามารถทนความดันเสียงได้ถึงมากกว่าล้านเท่าของ ๒๐ ไมโครปาสกาล ดังนั้น หากเราจะวัดเสียงเป็นปาสกาล ตัวเลขจะออกมาเป็นจำนวนมากมายมหาศาล เพื่อตัดปัญหานี้ จึงมีมาตราที่ ใช้อีกอย่างหนึ่งคือ มาตราเดซิเบล (dB) ลักษณะที่เป็นประโยชน์อีกอย่างหนึ่งของมาตราเดซิเบล ก็คือ ให้ค่าที่ใกล้เคียงต่อการกำหนดรู้ความดังสัมพัทธ์ของคนดีกว่ามาตรปาสกาล เพราะว่าหูมีปฏิกิริยาต่อการเปลี่ยนระดับซึ่งสมนัยกับมาตราเดซิเบล โดยที่ ๑ เดซิเบลจะเป็นการเปลี่ยนเท่าๆ กันทุกแห่งตลอดมาตรา การเปลี่ยนความดังของเสียงน้อยที่สุดที่หูของเราสามารถรับรู้ได้ คือการเพิ่มความดังขึ้นไป ๑ เดซิเบล การเพิ่มขึ้น ๖ เดซิเบล คือการเพิ่มระดับความดันเสียงเป็น ๒ เท่า แต่การเพิ่ม ๑๐ เดซิเบล จะทำให้เสียงดังเป็น ๒ เท่า

วงจรอิเล็คทรอนิกส์ที่มีความไวแปรผันตามความถี่เหมือนมีชื่อเรียกว่าอะไร

[ ขยายดูภาพใหญ่ ]

เราสามารถสร้างวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่มีความไวแปรผันตามความถี่เหมือน เช่น หูมนุษย์ได้ วงจรดังกล่าวมีชื่อเรียกว่า วงจรถ่วงน้ำหนัก เอ บี และซี เป็นมาตรฐานสากล วงจรเอใช้สำหรับเส้นโค้ง (ความดังเท่ากัน) ที่ระดับความดันเสียงต่ำ วงจรบีสำหรับร ะดับเสียงปานกลาง และวงจรซีสำหรับระดับสูง ในปัจจุบันใช้วงจรเอกันอย่างกว้างขวาง เพราะแบบ บี และ ซี ไม่มีสหสัมพันธ์ที่ดีต่อการทดสอบทางการรับรู้เสียงนอกจากนี้ยังมีการปรับมาตรฐานเพิ่มเติมขึ้นสำหรับการวัดเสียงเครื่องบิน เป็นวงจรถ่วงน้ำหนักแบบดี (D) อีกด้วย เหตุผลหนึ่งที่วงจรถ่วงน้ำหนัก บี และ ซี ไม่ได้ให้ผลตามคาด เพราะว่าเส้นที่มีระดับเสมอกัน (หรือคอนทัวร์) นั้นได้มาจากพื้นฐานการทดลองโดยใช้เสียงบริสุทธิ์ (เสียงความถี่เดียว) เสียงทั่ว ๆ ไปส่วนมากมิใช่เสียงบริสุทธิ์ แต่เป็นสัญญาณเสียงเชิงซ้อน