พวกเราทุกคนคงจะรู้จักยางกันเป็นอย่างดีแล้ว ได้เห็นและได้ใช้กันอยู่เกือบจะเป็นประจำวัน เช่น ยางลบ ยางรัดของ รองเท้ายาง ยางรถยนต์ ยางรถจักรยาน ยางล้อเครื่องบิด ถุงมือยาง ตุ๊กตาและของเล่นอื่น ๆ อีกหลายอย่าง สิ่งต่าง ๆ ที่ทำจากยางดังกล่าวนี้ เป็นยางที่ได้มาจากต้นยางพารา ต้นยางพาราเป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ซึ่งแต่เดิมมีอยู่ในทวีปอเมริกาใต้เพียงแห่งเดียวเท่านั้น

มีผู้นำเอามาปลูกในเอเชียและแอฟริกาเมื่อประมาณ ๑๐๐ ปีมานี่เอง ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งที่มีดินมีฝน และมีอากาศที่เหมาะแก่การปลูกยางพาราได้ดี ชาวไทยจึงมีอาชีพในการทำสวนยางได้อย่างถาวรมั่นคง ท้องที่ที่ปลูกต้นยางพารา ได้ดี คือ บริเวณแถบฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย ได้แก่ จังหวัดระยองจันทบุรี และตราด และทางภาคใต้อีก ๑๔ จังหวัด ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไปจนสุดจังหวัดนราธิวาส รวมทั้งสิ้น ๑๔ จังหวัดด้วยกัน

ปัจจุบันนี้ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีพื้นที่ปลูกยางพารามากที่สุดประเทศหนึ่งประมาณ 8 ล้านไร่ ผลิตยางได้มากเป็นที่ 3 ของโลก คือ ผ ลิตได้ถึงปีละประมาณ 380,000 เมตริกตัน หรือประมาณ 380 ล้านกิโลกรัม ส่งออกจำหน่ายต่างประเทศได้เงินปีละประมาณ 4,000 ล้านบาท นอกจากนั้น โรงงานอุตสาหกรรมภายในประเทศยังสามารถผลิตวัตถุยางสำเร็จรูปขึ้นใช้ภายในประเทศได้เองเกือบทุกอย่าง

และยังส่งออกไปจำหน่ายในต่างประเทศอีกด้วย จึงกล่าวได้ว่า ในปัจจุบันนี้ การทำสวนยางเป็นอาชีพสำคัญอาชีพหนึ่งของประเทศไทย เนื่องจากยางพาราเป็นวัตถุดิบที่โรงงานอุตสาหกรรมทั่วโลก ใช้ผลิตวัตถุสำเร็จรูปได้มากมายเพื่อใช้ในการแพทย์ การวิทยาศ าสตร์ การก่อสร้าง การสื่อสาร การขนส่ง ตลอดจนของใช้ต่าง ๆ ภายในบ้าน และเนื่องจากทุกประเทศต่างก็ต้องการใช้ยางเพื่อพัฒนาประเทศให ้เจริญก้าวหน้ายิ่งๆ ขึ้นไป

ความต้องการใช้ยางของโลกจึงเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็วทุกปี เท่าที่ผ่านมาในช่วงระยะเวลา 70 ปีมานี้ปรากฏว่า การใช้ยาง ได้เพิ่มขึ้นเท่าตัวทุก ๑๐ ปี ต่อไปข้างหน้าความต้องการก็คงจะเพิ่มมากขึ้นในทำนองเดียวกัน ผู้มีอาชีพในการทำสวนยาง จึงสบายใจได้ว่า อาชีพนี้จะมั่นคงถาวรไปอีกหลายปี แต่ก็ต้องไม่ลืมว่า จะต้องพัฒนาสวนยางให้ก้าวหน้าอยู่เสมอด้ว ย จึงจะช่วยให้มีรายได้หรือมีกำไรสูงขึ้น

ปัจจุบันนี้โลกต้องการใช้ยางเป็นจำนวนถึงปีละประมาณ ๑๑ ล้านต้น แต่มียางที่จะได้จากต้นยางพาราหรือที่เรียกกันว่า ย างธรรมชาติเพียงปีละประมาณ ๔ ล้านต้นเท่านั้น ส่วนที่ขาดอีกประมาณ ๗ ล้านต้น จำเป็นต้องใช้ยางเทียมที่ผลิตจากน้ำมันปิโตรเลียม ยางเทียมจึงกลายเป็นคู่แข่งของยางธรรมชาติ แต่เนื่องจากโลกต้องการใช้ยางเพิ่มมากขึ้นทุกปี จึงยังไม่มีการแข่งขันกันจริงจัง