พืชผักที่ใช้เป็นอาหารมีมากมายหลายชนิด แต่เรามักจะเรียกรวมกันว่า พืชพันธุ์ธัญญาหาร ในสมัยก่อนที่ยังมีคนน้อยอยู่ การใช้พืชพันธุ์ธัญญาหารยังมีไม่มาก และมักจะขึ้นเองตามธรรมชาติ ต่อมาเมื่อมีคนอยู่ มากขึ้น การใช้พืชพันธุ์ธัญญาหารก็มีมากขึ้น จนเกรงกันว่าจะมีไม่พอในอนาคต

จึงได้มีการเร่งปลูกเร่งขยายให้มีมากขึ้น ในปัจจุบันการขยายพันธุ์พืชเป็นสิ่งที่จำเป็นด้วยเหตุผลที่กล่าวมาแล้ว เก ษตรกรจึงต้องพยายามคิดค้นวิธีการต่างๆ เพื่อช่วยให้พืชขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ มนุษย์เราไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบันจะยังชีพอยู่ได้ก็ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารทั้งสิ้น ไม่ในทางตรงก็ทางอ้อม

ในสมัยก่อนที่คนยังมีน้อยอยู่ การใช้พืชพันธุ์ธัญญาหารก็มีมากขึ้น จนกระทั่งคาดกันว่าจะมีไม่พอในอนาคต จึงจำเป็นต้องเร่งปลูกเร่งขยายให้มีมากขึ้น ถึงอย่างไรก็ตามก็ยังไม่เป็นการเพียงพอจนกระทั่งต้องมีการชะลอการเกิดให้ช้าลง เพื่อให้พืชพันธุ์ธัญญาหารได้มีกินมีใช้อย่างเพียงพอในอนาคตนั่นเอง

ในอดีตสมัยที่พืชพันธุ์ธัญญาหารยังมีมาก แต่คนยังมีน้อย การขยายหรือเพิ่มพืชพันธุ์ธัญญาหารก็ยังไม่มีความจำเป็น เพราะเ พียงแต่พืชพันธุ์นั้นๆ ขยายพันธุ์ของมันเองตามธรรมชาติก็เป็นการเพียงพอหรือ "เหลือกินเหลือใช้" แล้ว แต่เมื่อมีคนมากขึ้น ซึ่งต้อ งกินต้องใช้พืชพันธุ์ธัญญาหารมากขึ้น แต่พืชพันธุ์ ธัญญาหารเพิ่มขึ้นไม่เพียงพอ

จึงเกิดการแย่งกันกินแย่งกันใช้จนกระทั่งต้องมีการหวงห้ามหรือสงวนสิทธิ์กันขึ้นมา จึงทำให้เกิดการปลูกการขยายพันธุ ์พืชกันขึ้น แทนที่จะปล่อยให้พืชพันธุ์นั้น ๆ ขยายพันธุ์ของมันเองตามธรรมชาติ แม้กระนั้นก็ตาม ก็ยังไม่เป็นการเพียงพอ จำ เป็นต้องหาวิธีการต่างๆ ในการขยายพันธุ์พืชให้เร็วขึ้น จึงได้เกิดวิชาการขยายพันธุ์พืชขึ้น ดังที่เราจะได้ทราบในลำดับต่อไป